Spiegel

Als een van onze kinderen opgroeit tot iemand die gaat oefenen voor de spiegel als ze op sollicitatiegesprek moet of een date heeft, dan is het onze Sofietje wel. Dat doet ze namelijk nu al, met haar eigen spiegelbeeld praten. Het is het soort zelfreflectie waar niet iedereen van weet te profiteren. Zo gebruikt Sara de spiegel alleen om te bekijken hoe mooi ze is. En om in haar blootje voor te dansen en zingen als ze uit bad komt, waarbij ze dan uitgebreid de bewegingen van haar lichaam bestudeerd. Voor Bram is de spiegel puur een checkpoint, om te kijken of zijn haar goed zit en of zijn tanden mooi wit gepoetst zijn.

Maar Sofie, die gebruikt dat ding heel anders. Zij kijkt niet naar haar lichaam, maar bestudeerd haar gedrag. Zo staat ze vanmorgen met haar ‘poppe’ in de slaapkamer voor de kledingkast. In eerste instantie lacht het spiegelbeeld haar toe, maar die stemming slaat al gauw om. De pop, die ze net nog losjes onder de arm hield, wordt nu stevig onder het rechter oksel geklemd. Wijdbeens staat ze daar, naar zichzelf te kijken. En aan de vurige blik in de ogen van haar reflectie zie ik wat ze denkt. Even draait ze eromheen, wiegt met haar heupen, fronst vervolgens haar wenkbrauwen om haar brutale gezichtsuitdrukking kracht bij te zetten en perst haar oranjerode lippen op elkaar. “MIJ!!!” schreeuwt ons lieve dochtertje vervolgens naar de spiegel, waarbij ze de arm met pop demonstratief achter haar rug verstopt.

Even ontspant haar gezichtje, alsof ze om zichzelf moet grinnikken, maar dan betrekt het weer. Dit keer met nog meer brutaliteit in de ogen van haar spiegelbeeld, roept ze: “IS MIJ!!!”. Sofie nummer twee schrikt een beetje en doet een stapje achteruit, waarop Sofie nummer één even wankelt van verbazing. Vervolgens laat ze de pop zien, draait hem op de rug en legt ‘m als een baby in haar armen. Zachtjes aait ze de pop over de wang met haar vingertje. Ze lacht liefkozend naar ‘poppe’ met haar betoverende blauwe kijkers, zie ik in de spiegel, en dan kijkt ze weer naar zichzelf. “Is mij poppe,” zegt ze tevreden. Maar daar blijft het niet bij, want Sofie krijgt van zichzelf nog één allerlaatste keer een waarschuwing. Het vingertje wijst nu richting spiegel en haar gezicht gaat op standje boos, wangen bol en lippen getuit: “Is mij poppe!”.

En dan is het goed. Sofie is geslaagd voor haar eigen examen bezit verdedigen…

Advertenties

One thought on “Spiegel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s